Welkom op onze weblog

28 december was het weer zo ver. We vertrokken voor 3 maanden naar Australie en Maleisie. Via onze oude blog gaan we weer wat berichten en foto's posten. Tot blogs.


Groeten,
Jade, Shanti en Roger


Kaart Australia

Maleisië

Wij 

Ons op een na laatste verslag is geschreven vanuit KualaLumpur. Na uitgezwaaid te zijn door Debbie en Susi op het vliegveld in Adelaidekwamen we aan in Kuala Lumpur. De volgende dag vlogen we meteen door naar KothaBaru en vanuit daar met een taxi richting boot. Die ons vervolgens weer naar de“Perhentian” eilanden bracht. Op een van die eilanden hadden wij een heerlijkresort geboekt. Het reizen ging prima. Jade sliep in de taxi en wij keken onzeogen uit. We waren weer in Azië! Ander weer (ook warm, maar dan vochtig duszweterig en benauwd), heel veel groen (terwijl het in Australië zo droog was),overal eettentjes langs de weg en heel veel hoofddoekjes! Dat laatste is nietzo gek in een moslimland maar we waren het niet meer gewend. Kortom we haddeneen beetje een cultuurshock, maar wel een heel prettige.

Snorkelen 

Jade and friends 

Op het eiland was het heerlijk. We zaten in een prima resortmet aardig personeel. Het koraal lag 3 meter lopen de zee in vanaf het stranden onze dagelijkse bezigheid werd dan ook: snorkelen! Zelfs Jade werd helemaalverslaafd. Met een zwemvestje aan was dat ook heel makkelijk. Toen ze eenmaalNemo had gezien was ze helemaal enthousiast. Jade was zowieso wel blij omdat zeeen paar vriendinnetjes ontmoette en er ook “Nederlandsers” waren om mee tekletsen. We zagen ook nog wat wildlife zoals een aapje en een kleine slang,iets wat ons in Australië met al zijn enge exemplaren gelukkig niet gelukt was.

Slang 

Na een heerlijke week ging de reis weer terug naar KL. Jademaakte weer vrienden, dit keer met een stel uit Singapore. Wat natuurlijk ookte verwachten was, was dat iedereen hier verguld is van Jades haar. Kinderennoemen het “Barbie-haar” In KL gaat het soms echt wat ver. Ze wordt constantaangesproken en iedereen wil haar aanraken.

Liesbeth 

In KL zijn we voornamelijk aan het shoppen, shoppen,shoppen. Heel veel anders is hier trouwens ook niet te doen. Althans, niet alsje niet heel lang in de auto wilt zitten. Maar we boften want Liesbeth eenvriendin die stewardess is, bleek toevallig in KL te zijn dus daar hebben weeen dagje mee opgetrokken (geshopt) en verder bezochten we Sanne, een vriendinvan Shanti die al 14 jaar in KL woont. Het was super om elkaar weer te zien enelkaars kinderen te bewonderen.

Sanne 

Verder doen we het rustig aan. We genieten van onze laatstedagen hier. De mensen zijn erg aardig. De Maleisiërs zijn vriendelijke,prettige mensen. Het weer is goed. Elke dag regent het hier wel even en Jadesnapt maar niet waarom het zó hard moet onweren. En het eten is verrukkelijk.Jade kijkt er enorm naar uit om weer naar huis te gaan, hoewel ze ook erggeniet van alles hier. We zijn heel erg trots op haar.  En wij zijn er zo langzamerhand ook wel aantoe om weer terug te komen. 3 Maanden is een mooie tijd!

Jade 

Goodbye Australia…

En toen was het einde echt bijna in zicht… Rogers verjaardagwas supergezellig. Debbie en Leon zijn fantastische, hartelijke mensen. We zijnlater nog een keer terug gegaan en mochten logeren in hun gastenverblijf. Ongelooflijkdat hun huis met zwembad, twee badkamers, twee woonkamers en compleetgastenverblijf net zo veel waard is als het onze!

Verjaardag Ondertussen waren we ook aangekomen op de camping inAdelaide. Dezelfde als die van 3 jaar geleden. Het was super om terug te zijnin deze leuke, relaxte stad. Vooral ook omdat we fietsen huurden en we weer eenstuk mobieler werden. En deze keer was er ook nog van alles te doen omdat erzo’n tien festivals tegelijk bezig zijn. The Fringe is een groottheaterfestival waarvan “The Garden of Unearthly Delights” een onderdeel is.Dit is hetzelfde als bij ons de Parade. Inclusief vanuit Nederlandgeïmporteerde spiegeltenten. Daarnaast was er ook nog een groot muziekfestival:Womadelaide. Roger is daar een dag naar toe geweest en bewonderde onder andereeen bijna 90 jaar oude Ravi Shankar.

Tim Finn 

Poffertjes 

Toen we een dagje naar het museum gingen zag Roger ineensAnna Enquist lopen. Ze bleek inderdaad op de lijst te staan van sprekers op hetSchrijversfestival, dus ook daar heeft Roger een dagje doorgebracht en zag ooknog John Coetzee een andere favoriete schrijver van hem optreden.

Verder hebben we ons vermaakt met straatheater winkelen, eneen bezoek aan de heuvels, de Adelaide Hills. Hier hebben we een dierenparkbezocht waar de dieren semi-wild leven en je dus goed moet zoeken om wat tekunnen zien. We hadden geluk en spotten een koala en wat helemaal bijzonder is:een platypus, of vogelbekdier.

Platypus Tenslotte hebben we ook nog een bezoek gebracht aan Susi enAlex en hun zoontje Louis. 3 Jaar geleden leerden we hen kennen in de speeltuinen speelden Louis en Jade al samen. Deze keer was het ook weer een succes. Ookdaar weer een nachtje gelogeerd. Best lekker om voor de verandering even in eenecht bed te slapen!!

Friends 

Kortom, we hebben een heerlijke tijd gehad in Adelaide.Morgen is onze laatste dag. We logeren nog een nachtje bij Debbie en Leon zodatwe op ons gemak de bus kunnen leeghalen en schoonmaken. En daarna vliegen wedoor naar Maleisië. Daar gaan we eerst een week naar de Perhentian Islands enblijven, voordat we thuiskomen nog een paar dagen in Kuala Lumpur.

Het is trouwens ontzettend leuk om reacties op de site tekrijgen. Sorry als we nog niet iedereen hebben geantwoord!

Slangen 

Meer foto's op: http://www.facebook.com/album.php?aid=18920&id=1824019064&l=a2a6b8e302 

Op naar Adelaide

De Nullabor achter de rug. En weer terug in de bewoonde wereld. Maar hoe bewoond die wereld was, viel ook wel weer mee. We gingen van Ceduna richting Yorke Peninsula. Weer honderden kilometers natuur met hier en daar een dorp. Bij Streaky Bay stonden we heerlijk aan het strand. Het was er zo heet dat we dankbaar gebruik maakten van de gezamenlijke ruimte op de camping waar de airco het deed. We zaten dus binnen omdat het buiten niet uit te houden was. Tja het is wel gek om mee te maken dat je echt niet buiten kan zijn omdat het voelt als een sauna.

Meeuwen

De kust hier is de plek waar de engste scènes voor de film JAWS zijn opgenomen omdat hier veel mensenhaaien zitten. Een paar jaar geleden zijn er nog twee surfers verdwenen. Toen we in een restaurantje zaten en naar buiten keken dacht Shanti een haai te zien in de baai. De serveerster was enthousiast want ze had er nog nooit een gezien en de andere gasten waren ook onder de indruk. Vooral omdat ze net als wij die middag met hun kinderen gespeeld hadden in het water waar nu die haai dus druk aan het jagen was. De spannende gebeurtenis bleek uiteindelijk toch wat minder spannend te zijn omdat de haai een dolfijn bleek te zijn. Hij blies namelijk door zijn spuitgat… In ieder geval was het een bijzondere dolfijn. Hij gedroeg zich erg haaiig.

Vervolgens gingen we verder zuidwaarts richting Port Lincoln. Hier hebben we weer een prachtig nationaal park bezocht. We waren er bijna alleen. Daarna een nachtje in vissersmekka Cowell en toen weer noordwaarts richting Flinders Ranges.

3

De Flinders Ranges is een prachtig natuurgebied met kloven en ruige bergketens. Heel bijzonder dat je na zo veel natuur te hebben gezien ineens weer ergens bent waar je helemaal van onder de indruk kan raken. We stonden hier een paar nachten en maakten een mooie wandeling. We hadden nooit gedacht dat we nog eens stapelgek zouden worden van een kangoeroe maar hier gebeurde het.

De kangoeroes in het park zijn erg gewend aan mensen en helemaal niet bang. Dat is natuurlijk erg leuk want het zijn prachtige dieren en over het algemeen ook niet agressief. Alleen was er hier een mannetje dat echt nergens bang voor was. Zodra wij probeerden iets te eten buiten kwam hij bij ons aan tafel zitten en vluchtten we de bus in dan kwam hij ons achterna. De afwas hoefden we ook niet meer te doen want hij zette er gewoon een van zijn achterpoten op en likte alles af.

Kangas

Eerst was het nog wel grappig maar op een gegeven moment werd ie toch wel erg lastig en hoe jaag je een kangoeroe weg die bijna even groot is als Roger? Jade werd een beetje bang van hem en hij reageerde nergens op. Een tik op zijn neus met een theedoek, een duw, niks. Uiteindelijk kon Shanti hem verjagen met een stoel als schild en dan maar in de aanval. En de volgende dag… was ie er natuurlijk weer!

Na Flinders Ranges zitten we nu in de Barossa Valley, hét wijngebied van Zuid Australië. We zijn bijna bij onze eindbestemming Adelaide en we doen het vanaf nu lekker rustig aan. (Nog rustiger!.) Jade heeft eindelijk weer een paar vriendinnetjes ontmoet. Ze komt steeds vaker vragen hoe je iets in het Engels zegt. Dus wie weet lukt het nog om de komende paar weken een tweetalig kind van haar te maken! We hebben hier nog een Australisch en Tsjechisch stel ontmoet en we zijn uitgenodigd om Rogers verjaardag bij hun net buiten Adelaide te vieren met een echte Ozzy BBQ!!

 

Crossed nullabor

Sammy the sealion

Vanuit Esperance zijn we naar het Cape Le Grand national park gegaan. We dachten daar 1 of 2 nachtjes te blijven maar uiteindelijk werden het er 4. Het was echt prachtig. De naam was niet voor niets “Lucky Bay”. Hier was echt het witste strand en de blauwste zee die we ooit gezien hebben. Het deed bijna pijn aan je ogen. De foto’s geven misschien een beetje aan hoe het er was. Zelfs de Australiërs die we er spraken en die wel wat natuurschoon gewend zijn, waren overweldigd. En op de camping en op het strand zagen we regelmatig kangoeroes. Verder heeft Jade aan de hand van 2 hagedissen van een meter lang haar eerste seksuele voorlichting gehad. We hebben het geheel maar gefilmd dus als mensen er behoefte aan hebben kunnen we voorlichtingsmateriaal verzorgen.

Biologie

 

Lucky Bay

Hierna zijn we een dagje teruggegaan naar Esperance om een paar wassen te draaien en om inkopen te doen voordat we aan de lange reis over de nullabor plains gingen beginnen. Dit is onderdeel  van een snelweg (de Eyre highway) die Perth met Adelaide verbindt. En als je Australiërs erover hoort praten dan klinkt er toch wat respect door in hun stem als ze het over de nullabor hebben. De nullabor loopt tussen Norseman (een dorp van niks) en Ceduna en over een afstand van bijna 1300 kilometer is er verder niets dan een tankstation om de 250 kilometer. Een stuk ervan is de langste rechte weg van Australië en deze is 146 kilometer lang. Dit stuk hebben we Jade dan ook laten rijden zodat wij even uit konden rusten. Je ziet het landschap heel langzaam voorbijgaan en de stukken lijken achtereenvolgens op steppe-, savanne-, woestijn- en bos-landschap. Als je een stuk gedachtenloos hebt gereden kijk je weer eens om je heen en ziet het er weer heel anders uit. We hebben onderweg 1 slang en een paar skunks (soort hagedissen) gezien en verder bestond het wildlife uit kangoeroes in verschillende stadia van bederf. Aan sommige verse deden de raven zich tegoed en van andere was alleen nog het skelet over. We zijn daar ook twee tijdzones gepasseerd en leven nu dus weer 2.5 uur later dan in West-Australie.

Nullabor

Maar ja, dan kom je halverwege de nullabor een fietser tegen. Uiteraard was dit een Nederlander, Australiërs zijn niet zo gek om dit te doen, en hij was al vanaf Darwin aan het fietsen. In 40 graden met continue vliegen om je heen, je moet er maar zin in hebben! Maar alle respect, want het is enorm zwaar omdat je vaak helemaal geen beschutting hebt en er komen regelmatig enorme road-trains (vrachtwagens tot 36 meter lang) langs.

Roadhouse658,659

Wat een plaag was op deze lange autoreis waren de vliegen. Zo gauw je ergens uitstapte zaten er meteen 20 vliegen op je en deze zijn dan ook niet te verjagen. De favoriete plekjes zijn je oren en je neusgaten. Hier zullen we wel nooit aan kunnen wennen. Na onze laatste overnachting op de nullabor zijn we zelfs gevlucht voor de vliegen en hebben we onderweg in de auto ontbeten. Het was namelijk ook te heet om gewoon met de deuren dicht in de auto te zitten en hadden de airco wel nodig.

Nullabor663,673

Nu zijn we in South Australia aangekomen en we dachten dat het hier wat koeler zou zijn. Niets is minder waar. Het is hier bloedheet en dat schijnt normaal te zijn. Ach ja, beter dan 2 maanden kou en sneeuw vinden wij. We zijn inmiddels op de helft van onze reis en wat is het heerlijk dat we nog eens zo veel mogen genieten. Het lijkt alsof we al eeuwig weg zijn. We hebben nog overwogen om naar Uluru te gaan, maar hebben toch maar besloten om niet nog een keer 2500 kilometer extra te gaan rijden voor een national park. Moet maar een andere keer…

Jade

Vergeten foto's wave rock

Wave rock

 Meer nieuwe foto's op : http://www.facebook.com/album.php?aid=16352&id=1824019064&l=8c23a7b50d